Fizykoterapia jest rodzajem rehabilitacji, która bazuje na bodźcach fizycznych. Najczęściej wykorzystuje lecznicze działanie światła, prądu, ultradźwięków i pola magnetycznego. Co istotne – zabiegi nie są bolesne i zazwyczaj trwają dość krótko. Wyjaśniamy, w jakich przypadkach warto ją stosować.

Coraz częściej fizykoterapia stosowana jest jako zabieg profilaktyczny, zapobiegający przewlekłym schorzeniom, np. urazom lędźwiowej części kręgosłupa czy zespołowi cieśni nadgarstka. Dlatego pracodawcy, tworząc wspólnie z ubezpieczycielem program ochrony zdrowotnej dla firmy, powinni zastanowić się nad jej uwzględnieniem w katalogu świadczeń dla pracowników. W szczególności, jeżeli charakter pracy w danej branży powoduje, że zatrudnieni narażeni są na nadmierne obciążenie stawów czy powstawanie wad postawy. W końcu sprawny i zadbany aparat ruchu, to o wiele lepsza jakość życia człowieka i poprawa zdrowia.

Cele fizykoterapii
Celem fizykoterapii jest przede wszystkim przyspieszenie procesów regeneracyjnych i hamowanie rozwijającego się schorzenia. Organizm zostaje miejscowo pobudzony do odbudowy zniszczonych tkanek i zmniejszenia stanu zapalnego. Fizykoterapia działa również przeciwbólowo.

Terapia laserem
Rozwój technologii dał nam możliwość szerokiego stosowania laseroterapii – począwszy od leczenia wad wzroku, przez medycynę estetyczną do zwalczania trudno gojących się ran, odleżyn, choroby zwyrodnieniowej stawów czy nerwobóli. Choć zabiegi są bezpieczne, występują pewne przeciwwskazania do ich stosowania. Nie powinny z niego korzystać np. kobiety w ciąży oraz osoby chorujące na nowotwory, gruźlicę, arytmię, epilepsję, nieustabilizowaną cukrzycę czy niewydolność krążenia.

Pole magnetyczne
Leczenie za pomocą pola magnetycznego jest kolejnym z rodzajów fizykoterapii. Przyspiesza procesy gojenia, często zalecane po zabiegach rekonstrukcji więzadeł czy po wstawianiu protez. Zmniejsza ból i działa przeciwzapalnie. Tak, jak w przypadku terapii laserem, istnieje szereg przeciwwskazań do jej stosowania, m.in. ciąża, implanty elektroniczne czy choroba nowotworowa.

Ultradźwięki
Najbardziej rozpowszechniona metoda fizykoterapii. Ten typ zabiegów wykorzystuje fale dźwiękowe o częstotliwości 1-3 MHz. Wytwarzają one zmienne ciśnienie, które powoduje mikromasaż – on z kolei działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie, regenerująco na uszkodzone tkanki. Ultradźwięki rozluźniają nadmiernie spięte mięśnie, przez co wykorzystywane są w leczeniu przykurczów więzadeł, często stosowane także w chorobie zwyrodnieniowej stawów. Niewskazane u ciężarnych.

Krioterapia
Zabieg wykorzystujący leczenie zimnem. Polega na schłodzeniu miejsca objętego chorobą za pomocą ciekłego azotu lub ciekłego chlorku etylu. Dzięki odprowadzeniu ciepła, działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie, zmniejsza także napięcie mięśniowe. Temperatura stosowana do krioterapii miejscowej spada nawet do – 180 stopni Celsjusza. Stosowana m.in. przy przeciążeniach, obrzękach, w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych narządu ruchu. Przeciwwskazania to m.in. niektóre zmiany na skórze, odmrożenia czy zaburzenia odporności.

Fizykoterapia zalecana jest w szczególności pracującym w branży transportowej, spędzają oni bowiem wiele godzin w jednej pozycji i narażeni są na powstawanie obciążeń stawów oraz dolegliwości bólowych. Przydatna może być jednak wśród innych osób narażonych na pojawianie się schorzeń układu ruchu czy urazów, np. pracowników branży budowlanej, biurowych, czy służby zdrowia.

 

Źródło:
1) Mika T., Fizykoterapia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 1996.
2) Straburzyński G., Straburzyńska-Lupa A., Fizjoterapia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2007.