Osoba aspołeczna to ktoś, kto odczuwa dyskomfort w większym gronie, nie czuje się dobrze w towarzystwie innych osób i nie lubi wychodzić z domu. Zachowania aspołeczne mogą przejawiać się na wiele sposobów – aspołeczna osoba może odczuwać opór przed załatwianiem urzędowych spraw czy niechęć do przebywania wśród nieznanych sobie osób. Generalnie jest to niechęć do uczestniczenia w życiu społecznym i usiłowanie wycofania się z niego, to stanowi olbrzymią przeszkodę w życiu zawodowym.

Walka z aspołecznością

Jakie zachowania mogą sugerować osobowość aspołeczną i co można zrobić w razie jej wystąpienia? Charakterystyczne jest uczucie niepokoju powiązane z obecnością innych osób, lęk przed udziałem w dyskusji czy wystąpieniami publicznymi. Objawia się to zaczerwieniem twarzy, intensywnym poceniem, drżeniem rąk i głosu czy trudnościami w wysławianiu się.

Leczenie fobii społecznej obejmuje farmakoterapię oraz psychoterapię. Najlepsze rezultaty przynosi terapia poznawczo-behawioralna. Aby móc skutecznie leczyć zaburzenia lękowe należy znaleźć przyczynę ich wystąpienia. Uważa się, że na wystąpienie osobowości aspołecznej (zaburzeń osobowości) największy wpływ mają czynniki środowiskowe, prowadzące do powstania jednostki aspołecznej.

Związane z nią zaburzenia lękowe mogą mieć podłoże emocjonalne. Należą do nich problemy, które mogą mieć miejsce na wczesnych etapach rozwoju, m.in.: doświadczanie przemocy (fizycznej i psychicznej), szykanowanie przez rówieśników, brak zainteresowania ze strony najbliższych czy traumatyczne wydarzenia (np. gwałt). Diagnoza i właściwe rozpoznanie wszelkich postaw aspołecznych wymaga pogłębionego wywiadu i wizyty u lekarza psychiatry.

Osoba aspołeczna nie powinna unikać tego rodzaju spotkań – bagatelizowanie objawów może przynieść poważne konsekwencje zdrowotne. Warto wiedzieć, że nie jest łatwo nakłonić osobę, która przejawia cechy osobowości antyspołecznej, do odwiedzenia specjalisty. W takiej sytuacji pomocna może okazać się telemedycyna. W ramach usług grupowych ubezpieczeń zdrowotnych pracodawcy zapewniają pracownikom możliwość korzystania z wizyt zdalnych, w tym konsultacji czy wypisania recepty.

Gdy nasilone zachowania aspołeczne mocno wpływają na funkcjonowanie danej osoby, należy wykluczyć ewentualne inne podłoża występujących nieprawidłowości. Przede wszystkim lekarz musi stwierdzić, czy objawy nie wskazują na inne zaburzenia osobowości niż osobowość aspołeczna – np. na zaburzenia afektywne dwubiegunowe.

Leczenie osobowości antyspołecznej jest konieczne choćby z tego względu, że cierpiące ma to osoby częściej uzależniają się od różnych substancji psychoaktywnych (np. od alkoholu czy narkotyków) i doświadczają problemów ze znalezieniem pracy.

Bezprzyczynowe zachowania aspołeczne

Zdarza się, że zaburzenia pojawiają się u osób, które nigdy nie doświadczyły problemów na wczesnych etapach rozwoju. Przyczyny tego rodzaju zaburzeń osobowości wciąż pozostają do końca niezbadane.

Jak pracodawca może pomóc?

Kwestie psychologiczne powoli przestają być tematem tabu. Choć jeszcze daleka droga do pełnej otwartości i traktowania ich tak samo, jak innych schorzeń. Ważną pomocą w pokonaniu problemu może okazać się wsparcie pracodawcy. Może on przede wszystkim zapewnić dostęp do odpowiedniej pomocy w ramach grupowego ubezpieczenia zdrowotnego dla pracowników. Ponadto może prowadzić też dodatkowo działania informacyjne, które będą zachęcały zatrudnionych do szukania pomocy, w razie potrzeby.